امام رضا عليه السّلام مشرف بودم در سفر خراسان ، و جناب حضرت عادت ايشان اين بود در ركعت اولى از فرائض تلاوت مىفرمودند سورهء مباركهء حمد و انا أنزلنا و در ركعت ثانيه تلاوت مىفرمودند حمد و قل هو اللَّه احد را « 1 » . اگر چه از روايت رجاء بن أبي الضحاك كه در همان سفر در خدمت آن بزرگوار مشرف بود ظاهر مىشود كه اين در غير روز جمعه و صبح روز پنجشنبه و روز دوشنبه بوده . مطلب چهارم : در بيان كيفيت قرائت سورهء موظفه است در نمازها . بدان كه سابق مذكور شد كه مستحب است قرائت سور مطولات در نماز صبح و قرائت متوسطات در نماز عشا يا در ظهر و عشا ، و قرائت قصار در باقى . مقصود در اين مقام اين است كه آيا افضل اين است سوره‌اى كه قرائت مىشود در ركعت ثانيه مغاير بوده باشد با سوره‌اى كه در ركعت اولى تلاوت نموده يا خير چنين نيست ؟ ظاهر اول است لكن در صورتى كه متمكن از قرائت سورتين در ركعتين بوده باشد ، در اين صورت هرگاه سورهء واحده در هر دو ركعت تلاوت نمايد مرجوح است هر سوره‌اى كه بوده باشد ، مگر سورهء مباركهء توحيد كه آن مستثنى است . مجملا قرائت سورهء واحده در ركعتين از فرائض يوميه در صورت مفروضه مرجوح است ، خواه از سور موظفهء در آن نماز بوده باشد يا از غير آن ، مگر قرائت سورهء توحيد كه چنين نيست . بنابراين هرگاه كسى سورهء قل أعوذ برب الفلق را در ركعتى تلاوت نمايد و قل أعوذ برب الناس را در ركعتى ديگر ، آتى به مرجوح نخواهد بود ، بخلاف آنكه هرگاه يك سوره را در هر يك از ركعتين تلاوت نمايد . توضيح مطلب مقتضى اين است كه گفته شود : احتمالات در اين مقام متعدد

--> « 1 » عيون اخبار الرضا ج 2 / 181 .